No cure, no pay bij incasso in België 2026 : hoe werkt het en wat zijn de kosten?

Voor veel Belgische kmo's is de vrees voor onzekere kosten de voornaamste reden om te lang te wachten met professionele invordering van onbetaalde facturen. Het principe van no cure, no pay biedt hier een directe oplossing: u betaalt alleen als er effectief wordt geïnd. In 2026 is dit model uitgegroeid tot de standaard in de Belgische incassosector — maar het heeft ook duidelijke grenzen, wettelijke voorwaarden en uitzonderingen die elke ondernemer moet kennen vóór hij een incassobureau inschakelt. Dit artikel legt volledig en objectief uit hoe no cure, no pay werkt, welke kosten er echt bij komen kijken, wat de wettelijke grenzen zijn voor B2B en B2C, en wanneer dit model niet van toepassing is.

Wat betekent no cure, no pay bij incasso?

No cure, no pay is een contractuele afspraak waarbij een incassobureau zijn diensten levert zonder enige voorafgaande vergoeding. De schuldeiser betaalt alleen een commissie indien de vordering effectief wordt geïnd bij de schuldenaar. Mislukt de invordering volledig, dan ontvangt het incassobureau geen vergoeding voor de geleverde inspanningen.

Dit model creëert een gedeeld belang: het incassobureau is maximaal gemotiveerd om de schuld te innen, omdat zijn vergoeding volledig afhankelijk is van het resultaat. Voor de schuldeiser betekent het dat het financiële risico van een mislukte invorderingspoging volledig bij het bureau ligt.

Hoe worden de kosten doorgerekend?

Bij een succesvolle inning worden de incassokosten (de commissie van het bureau) in principe doorgerekend aan de schuldenaar — niet aan de schuldeiser. Dit is echter alleen mogelijk indien:

• De mogelijkheid tot kostenverhaal expliciet is opgenomen in uw algemene verkoopsvoorwaarden of op uw facturen
• De aangerekende kosten de wettelijke plafonds niet overschrijden (B2C) of als redelijk worden beschouwd (B2B)
• De schuldenaar correct en vooraf werd geïnformeerd over de gevolgen van wanbetaling, inclusief de incassokosten

Praktische richtlijn: controleer uw AVV en controleer of ze de verwijlrente (12,5% op jaarbasis 2026), de forfaitaire invorderingsvergoeding van minimaal € 40 en de incassokosten expliciet vermelden. Zonder deze vermelding zijn de kosten niet afdwingbaar op de schuldenaar.

De wettelijke grenzen: B2C vs. B2B

B2C: strikte wettelijke plafonds (Boek XIX WER)

Bij vorderingen op consumenten gelden de strengste regels. Een incassobureau dat op no cure, no pay werkt, mag de wettelijke plafonds voor incassokosten absoluut niet overschrijden. De geplafonneerde bedragen in 2026:

• Facturen tot € 150: maximum € 7,50
• Facturen € 150 tot € 500: maximum € 30 + 10% boven € 150
• Facturen € 500 tot € 2.000: maximum € 65 + 5% boven € 500
• Facturen boven € 2.000: maximum € 140 + 1% boven € 2.000, absoluut maximum € 2.000

Bovendien is bij B2C een verplichte gratis eerste herinnering vereist vóór enige kost in rekening mag worden gebracht, gevolgd door een wachttermijn van minimaal 14 kalenderdagen. Het incassobureau factureert zijn commissie aan de schuldeiser op basis van deze geplafonneerde bedragen — wat bij kleine vorderingen de winstmarge van het bureau beperkt en soms betekent dat sommige bureaus kleine B2C-dossiers weigeren in no cure, no pay.

B2B: contractuele vrijheid met redelijkheidstoets

Bij handelstransacties tussen ondernemingen is de Wet van 2 augustus 2002 betreffende betalingsachterstand van toepassing. Er zijn geen absolute kostenplafonds, maar de incassokosten moeten redelijk en evenredig zijn met de geleverde inspanningen. In de praktijk:

• De forfaitaire invorderingsvergoeding van € 40 per factuur is van rechtswege verschuldigd — geen aanmaning vereist
• Bijkomende incassokosten (commissie bureau) zijn afdwingbaar indien vermeld in de AVV en redelijk van omvang
• De no cure, no pay commissie is bij B2B doorgaans 10 tot 20% van de geïnde hoofdsom, degressief bij hogere bedragen

No cure, no pay in de praktijk: minnelijke vs. gerechtelijke fase

De minnelijke fase: waar no cure, no pay volledig van toepassing is

No cure, no pay geldt in de volledige minnelijke invorderingsfase. Het incassobureau voert alle buitengerechtelijke stappen uit zonder kosten voor de schuldeiser bij mislukking:

• Wettelijk conforme aanmaningsbrieven (inclusief verplichte 14-dagentermijn bij B2C)
• Telefonische opvolging en persoonlijk contact met de schuldenaar
• Onderhandeling over betalingsplannen en minnelijke schikkingen
• Escalatiebrieven en formele ingebrekestellingen

De minnelijke fase slaagt gemiddeld in 60 tot 75% van de onbetwiste dossiers wanneer het incassobureau tijdig wordt ingeschakeld (binnen 60 dagen na de vervaldatum). Na 90 dagen daalt de slaagkans naar minder dan 40%.

De gerechtelijke fase: gedeeltelijke voorfinanciering vereist

Wanneer de minnelijke fase mislukt en een gerechtelijke procedure wordt opgestart, verandert de kostendynamiek. De no cure, no pay garantie blijft gedeeltelijk van toepassing, maar voor de wettelijke ambtshandelingen van de gerechtsdeurwaarder moet de schuldeiser doorgaans wel kosten voorfinancieren:

• Deurwaarderskosten voor betekeningen en beslagleggingen zijn wettelijk vastgelegd (KB 30 oktober 2024) en worden doorgaans voorgeschoten door de schuldeiser
• Bij een gunstig vonnis worden alle gerechtelijke kosten — inclusief de deurwaarderskosten en de rechtsplegingsvergoeding — integraal teruggevorderd bij de schuldenaar
• Bij insolvabiliteit van de schuldenaar draagt de schuldeiser deze voorgeschoten kosten zelf — reden om vóór de gerechtelijke fase altijd een kredietwaardigheidscheck te doen

Een transparant incassobureau informeert u vooraf over de te verwachten voorschotten en de zekerheidsgraad van terugvordering per specifiek dossier.

Wanneer weigert een incassobureau no cure, no pay?

Niet elk dossier wordt door een incassobureau aanvaard op basis van no cure, no pay. De voornaamste uitsluitingscriteria zijn:

• Te oude vorderingen: dossiers ouder dan 12 à 18 maanden hebben een slaagkans onder 30% — de meeste bureaus weigeren deze op no cure, no pay basis of rekenen een hogere commissie aan
• Aantoonbare insolvabiliteit van de schuldenaar: bij een bekend faillissement, collectieve schuldenregeling of vaststelling van onvermogen is minnelijke invordering kansloos
• Betwiste vorderingen: dossiers waarbij de schuldenaar de schuld formeel betwist (incorrect geleverde diensten, contractuele discussie) vallen buiten de standaard no cure, no pay scope
• Bedragen onder € 100: de administratieve kost van de procedure overstijgt de potentiële commissie — sommige bureaus hanteren een minimumdrempel
• Ontbrekende documentatie: zonder facturen, bestelbons, leveringsbewijzen of contracten is de vordering juridisch onvoldoende onderbouwd

Commissietarieven en financiële simulatie

De no cure, no pay commissie is degressief: hoe hoger het geïnde bedrag, hoe lager het percentage. Gemiddelde markttarieven in België in 2026:

Vergelijkingstabel: no cure, no pay vs. traditionele incasso vs. intern beheer

Conclusie: no cure, no pay als financieel veilig startpunt voor professionele invordering

No cure, no pay is in 2026 het meest toegankelijke en financieel veilige model voor Belgische kmo's die professionele invordering willen inzetten zonder budgettair risico. Het model werkt het best voor onbetwiste vorderingen die tijdig (binnen 60 dagen na vervaldatum) worden overgedragen aan een erkend incassobureau. De sleutels tot succes: zorg dat uw AVV de kostenverhaalclausule bevat, controleer de kredietwaardigheid van de debiteur vóór de gerechtelijke fase en kies een partner die transparant is over de voorwaarden, de commissieschaal en de slaagkans van uw specifieke dossier.